تبلیغات
پاییز بود... - ...

آن که آدم بلد باشد خودش، خودش را آرام کند یک نعمت است.اصلا یک خصوصیت مثبت و خوب است که هرکسی نداردش...آن که بتوانی وقت هایی که حالت خوب نیست خودت با خودت حرف بزنی، خودت را قانع کنی که هیچ چیز مهمی برای نگران شدن نیست، که خودت بتوانی به خودت دلداری بدی، این ها هنر است....اما گاهی آدم هرچه هنر هم داشته باشد باز هم وقت هایی هست که بی هنرترین انسان روی زمین میشود، دلش یک "نفر" خاص میخواهد...یکی که حرف هایش را متوجه بشود وآرامش کند، کوچه، کوچه تو را بلد باشد و بداند که چه باید بگوید تابا تنها یک کلمه حتی آرامت کند....آدمی گاهی قید هرچه هنر هست را انگار زده باشد تا همان یک "نفر" آرامش کند و چه زجرآور میشود اگر آن یک نفر یا نباشد یا باشد واعتنا نکند، آن وقت است که علاوه بر بی هنرترین آدم ،افسرده ترین و بی حوصله ترین و غمگین ترین آدم روی زمین هم میشود...به آدم های خاص زندگیتان توجه کنید...همیشه آدم ها آنقدرغمگین نمیشوند که به حضورتان نیاز داشته باشند...خاص بودن ها در اینطور مواقع است که بیشتر مشخص میشود چون در شادی ها همه میخواهند شریکت بشوند واما در غم و دل گرفت هاست که تنها "خاص"ها شریکت میشوند...


پ.ن: ممنونم که همیشه هستی کنارم، رفیقِ شفیقِ خاصّ زندگیِ من....



تاریخ : جمعه 30 خرداد 1393 | 03:45 بعد از ظهر | نویسنده : بهار | نظرات

  • سی پی | فروش بک لینک | قالب وبلاگ
  •